تبليغاتX
:: prance of persia ::

prance of persia

**شاه زاده ای از سرزمین پارس**



سلام دوستان

امیدوارم که حال همتون خوب باشه و کسالتی نداشته باشید و دنیا به کامتان باشه.

امروز میخوام واسه یه مدت که خودم هم نمیدونم چند وقت میشه ازتون خدا حافظی کنم

تا بتونم خودم رو پیدا کنم .اخه یه مدت بود که مادیات منو مشغول خودش کرده بود.

واسه همین هم خیلی چیزها رو نمیدیدم حتی خودم رو .

و قول میدم بزودی برگردم و دوباره به همه ی شما دوستان گل سر بزنم.

همتون رو دوست دارم و امیدوارم پاینده باشید.

واسم دعا کنید.........................................خدا حافظ تا اندک زمانی.

+نوشته شده درجمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 9:34 توسط هادی |

در ان دنيا که عاشق ها دل معشوق بشکستند

من ناباور و ابله ميان مردمانش، معرفت را صدا کردم!

در ان دنيا که مردانش همه کور و زنانش لال

من ساده، محبت را فنا کردم

در ان دنيا که کودک را به نيزه در مي اويزند

در ان دنياي پر عيب و خيانت من از انان توقع اختيار کردم

در ان دنيايي که مفرد فقط در فکر خود هستند

من تنهاي نادان به چشم ياري از ان ها نگاه کردم

در ان دنيا که مردانش فرمان از کور ميگيرند و

ان دنيايي که زن ها به لالي متهم باشند

من بي سر وبي سامان از ان ها راه و مقصد جستجو کردم..

+نوشته شده درپنجشنبه بیست و دوم فروردین 1387ساعت 15:53 توسط هادی |

دیشب که تو را دیدم و در کنج اتاقم

با هم آرام سخن میگفتیم؟

تو به من گفتیکه در زندگیم، دگری جز تو نشاید بودن

به تو گفتم اما:

دگری جز تو نباید بود در زندگیم

لحظه لحظه بیشتر گرم سخن

وز حرارت از عشق می سوختیم

تو به من گفتی:که بهتر ز گل روی تو من نادیدم

بهتر از سرو قدت در چمنی نادیدم

تو که خود پادشه حسنی و خلق

نظری بر من مجنون انداز،بر من عاشق نالان انداز

ز خوشی خنده به لب بگشودم

نگهی بر نگهش بگشودم،ناگه از خواب پریدم

آنچه را که آرزو داشت دلم ،خواب دیدم.

+نوشته شده دریکشنبه چهارم فروردین 1387ساعت 9:1 توسط هادی |

+نوشته شده درپنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 7:57 توسط هادی

به من گفتی خداحافظ و بر قندیل مژگانت بلور اشک جاری بود غم تلخی میان

غصه هایت با تمام بی قراری بود.

چرا با من خدا حافظ

تو که گلبوته های شعر شادم را زیر باران نگاهت باور کردی تو که جام خیالم را

از شراب شوق پر کردی.

چرا با من خدا حافظ

تو که افسانه ی با عشق بودن را برایم از کتاب عشق خواندی،تو که بذر محبت را

به دست خود برر سینه ی مشتاقم نشاندی.

چرا با من خدا حافظ

+نوشته شده درپنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت 8:29 توسط هادی |

                         خدایا اگر تو درد عاشقی را می کشیدی

                          تو آن زهر جدایی را به تلخی می چشیدی

                         اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی

                         پشیمون می شدی از این که عشق را آفریدی

 

خداوندا عاصی و درمانده به درگاه تو رو کردم نماز عشق را آخر به خون دل

وضو کردم دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی بیا بشنو تو فریادی که

از گلو کردم. 

 

هرگاه گریه می کنم تو را در اشکهایم می بینم

                                    آن گاه اشکهایم را پاک می کنم تا کسی تو را نبیند

+نوشته شده درشنبه یازدهم اسفند 1386ساعت 9:0 توسط هادی |

  سلام دوستان این  آدرس وبلاگ جدیدم که هر دوتا وبم فعاله وخوشحال 

میشم به اینم سر بزنید و من رو با نظراتتون راهنمایی کنید

                     

             http://www.amekah0711.blogfa.com/

+نوشته شده دردوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 16:42 توسط هادی

دل و دیده گرم صحبت ،با هم آهسته سخن می گفتند

دل به او گفت: که چرا بر همه می اندیشی

تو مرا چون خم می در جوشی ، هر که از ره برسد دیده بر او می فکنی

منو چون جام بلور می شکنی

منو چون پرنده اندر قفسی ،بکشی و خم به ابرو نبری

 دیده او را گفتش : دست من نیست

 دیده را ساخته بهر دیدن ،قصد من نیست تو را رنجیدن

 اگر از من نبود سوی نگار

 کی تو را عشق بود ورزیدن، دل به او گفت :

که تو بر همه دیده فکنی ، نه فقط بر رخ یار و نه فقط بر قد یار!

 دیده غمگین شد و گفت :

پس بباید که تو تیری بزنی بر دل من ، سپس از بند غم آزاد شوی.

+نوشته شده دریکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 19:17 توسط هادی |

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
                                                         
بین من و عشق تو ولی فاصله ای    نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن 
                                                            گفتی  که نه باید بروم  حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف 
                                                            تو رفتی  و دیگر  اثر  از  چلچله ای  نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت 
                                                           جزعشق تو در خاطر من مشغلهای نیست

رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت 
                                                            بگذار  بسوزند  دل  من  مساله ای نیست 
 

                           هميشه با غمت من در ستيزم
                                          به اين خاطر هميشه اشک ريزم
                                                               به هر برگ گلي اين را نوشتم :
                                                                                            تويي جونم تنها عزيزم

 

 

+نوشته شده درپنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 8:13 توسط هادی |

در مرام ما بی وفایی ها نبود ، در مکتب ما نا رفیقی جایی واسش نبود ، در قانون

گناهانمان حرفهای سردی نبود ، در لبخندهایمان هیچ خنجری ضربه نی زد .تو

خودت خوب میدونی  که چشمایمان الوده به هوس نبود و دستهایمان گل ،بی اجازه

نمی چید ، قلبمان به خطا نمی تپید و پایمان به بی راهه نمی رفت. تو ، تو بهتر از

من میدونی در مسلک ما قلبی را اسیر کردن ، نگاهی به شرم نشاندن ، اشکی را

روانه ساختن و بعد به سادگی رها کردن و پا روی باید ها نهادن جایی نداشت. پس 

چرا، پس چرا همه ی احساس ها را خفه کردی ، تو به چه جراتی به احساسمان

شک کردی؟ تو با چه قانونی به من ستم کردی ؟من ....چه کاری میتوانم انجام دهم

غیر از رفتن و گذشتن از تو ؟اخه هیچ راهی نیست چون در مرام ما انتقام هم بی

معنی ست.

                                                      وفاداری خوش است اما وفا نیست

                                                      ز دنیا هیچ عهدی پا به  جا  نیست

                                                      وفا داری  ز ماهی  باید   اموخت

                                                      گر  از  ابش  برون  اری   بمیرد

+نوشته شده دریکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 16:53 توسط هادی |

یارمن همسر گرفت و عشق من بر باد رفت

یار من از یاد  برد  و  با  رفیقان  شاد  رفت

ان همه عشق و امید  و عهد ها بر  باد  رفت

ان همه  سوز و گداز و اشک ها از یاد  رفت

 

                               با سرود اشک من بزم عروسی ساز کرد

                               با جهیز اشک من در خانه ی ان یار رفت

                               دلبری پیمان شکست عاشقی ازدردسوخت

                               مر غکی در دام ماند شاد مان صیاد  رفت

 

باده ی خوشبختی،شادی من بر خاک ریخت

لاله ی امید  من  پرپر شد و  بر باد   رفت

انکه عشقش از ازل با هستی ام پیوند  یافت

انکه مهرش تا  ابد در جان  من  افتاد رفت

 

                              ان  نهال  نیک  بختی  ،  ان  بهار    ارزو

                              ان که بر در باغ خوشتر از شمشاد رفت

                             انکه افسون گری کرد این همه غوغا ریخت

                            انکه در عاشق گشی بود و ان همه بیداد رفت

 

گفتمش اهسته... پس عشق من ؟

با خنده گفت : ای  وای  مرد...

گفتمش :  پس    یار    من؟؟؟؟

با  اشوه  گفت : ای داد... رفت. 

+نوشته شده دردوشنبه یکم بهمن 1386ساعت 13:25 توسط هادی |

+نوشته شده درسه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 13:46 توسط هادی

به من نگاه  کن  واسه   یه  لحظه

                                    نگاهت به صدتا اسمون  می ارزه

من از   خدامه    بکشم   ناز   تو

                                    یا بشنوم    یه   لحظه    اواز   تو

من از   خدامه   پیش   تو   بمونم

                                   جواب   حرفاتو   خودم     بخونم

من   از   خدامه   بمونی    کنارم

                                   من که به جز  تو  کسی  و  ندارم

من  از  خدامه  که  نباشه   دوری

                                   فقط دلم می خواد بگی  چه جوری

من از خدامه که  یه روز دعامون

                                    بر تو  اسمون   پیش     خدا مون

به عشق اینکه بعد ازاین همه درد

                                   خدا یه بار نگاهی هم به   ما کرد... .

 

+نوشته شده دریکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 12:35 توسط هادی |

خداوندا!!!؟؟؟

تو در قران جاویدت هزاران وعده ها دادی.تو فرمودی:که نامردان روی بهشت

رانمی بینند.ولی من نامردی را دیدم که با خون مردمانی برای خود بهشت ها می

سازد.

 

تو بارها فرمودی: اگر اهریمن شهوت بر انسان حکم فرما شد ،من او را بر صلیب

خشم خود مصلوب می سازم، ولی من با دو چشم خود دیدم که چشمان هوس الود

فرزندی بر اندام لخت مادرش دزدانه می رقصد. خداوندا،خداوندا، اگر مردانگی این

است،به نامردی نامردان قسم که نامردم اگر دستی به قرانت، به انجیلت،به توراتت

بیالایم.

                                                                                            ((کارو))

+نوشته شده دریکشنبه بیست و سوم دی 1386ساعت 12:21 توسط هادی |